तुला पाहताना, तुला शोधिताना,
विसर ह्या जगाचा, पडे का मनाला...?
अशा धुंद राती, तुझी भेट होता,
थांबे हि वेळ, मला का कळेना...?
जो कधी उलगडे, आठवांचा पसारा,
तुझा गंध हा, छेडितो का मनाला...?
झालो जरी व्यक्त, काव्यातुनी ह्या,
तरीही तुझे गीत, रहाते उरी का...?
तरीही तुझे गीत, रहाते उरी का...?
रेखाएँ कविता सी
बहे कोई धारा सी
जुडे़ जब दूसरी से
बने इक सागर सी...
रेखाएँ यें सावन सी
लगे मन-भावन सी
घुले जब रंगोमें
हो इंद्रधनु जैसी...
रेखाएँ यें दासताँ सी
अनकही कहानी सी
उतरें जब कागज़ पे
तब लगे रूहानी सी...
रेखाएँ यें तुज् जैसी
बेबाक और अल्लड सी
ले चले उस दुनिया में
लगती जो ख्वाबों सी...
ले चले उस दुनिया में
लगती जो ख्वाबों सी...
रेखाएँ कविता सी...
बेवजह सा मैं रहु और
बेवजह सी तुम रहो
बेवजह इस जिंदगी मे
इक वजह कि बात हो...
बेवजह सा सारा आलम
बेवजह सा पल भी हो
बेवजह जब दिन ढले तब
इक वजह कि शाम हो...
बेवजह कुछ मैं कहु और
बेवजह कुछ तुम कहो
बाँतों मे अपनी गुजरती
इक वजह कि रात हो...
बेवजह सी मंजिलों के
बेवजह से ख्वाब हो
मंजिलो कि राहो मे बस
इक वजह का साथ हो...
बेवजह इन धड़कनो मे
बेवजह के गीत हो
गीतों के उन बोलो मे बस
इक वजह कि प्रीत हो...
बेवजह से इस जहाँ मे
बेवजह आना जो हो
चलते-चलते संग तुम्हारे
इक वजह का जीना भी हो...
चलते-चलते संग तुम्हारे
इक वजह का जीना भी हो...
तु, मी, पाऊस, आणि कटिंग चहा
कसलं भारी रोमँटिक वाटतं
चहाच्या प्रत्येक सिप बरोबर
तुझं-माझं नातं खुलतं...
नेहमिच शोधतो तुला
रिम-झिमत्या किंवा मुसळधार पावसात
गवसतेस तु कधी-कधी
त्या काळ्या, दाटलेल्या मेघात...
आठवणींच्या पूरात कित्येकदा
तुझ्यासंगे वाहून जातो
एकटे कधी वाटल्यास
हक्काने तुझ्यातच हरवून जातो...
तशी अगोदर कधी
तुझी-माझी ओळख नव्हती
आपल्या आयुष्याची वाट तशी
नेहमीच वेगळी होती...
पण तुझं-माझं भेटणं
हे कुठेतरी लिहिलेलं होतं
अन् तुझ्या पाई यड लागणं
हे तर नक्कीच ठरलेलं होतं...
तुला पाना-फुलात शोधतो
ह्याचं लोकांना आश्चर्य वाटतं
पण सगळीकडेच तुझं असणं
हे लोकांना कुठे ठाऊक असतं...
तुझ्याशी बोलायला मला काळ-वेळ
काही बघावा लागत नाही
आपल्याच कवीतेच्या प्रेमात सांग
कुठला कवी पडत नाही?
म्हणुनच मी सगळ्यांना सांगतो कि...
मी, माझी कवीता, आणि पाऊस
आमचं भारी रोमँटिक असतं
आम्ही सोबत असताना
आम्हाला जगाचं भान नसतं...
आम्ही सोबत असताना
आम्हाला जगाचं भान नसतं...
तु, मी, पाऊस, आणि कटिंग चहा...
जिंदगी मे पागलपन की
कुछ कमिसी हो गई
अपने इस सन्नाटे कि जैसे
अब आदतसी हो गई...
अपनी कुछ हरकतें अब
बडोंसी हो गई
वह बचकानी बातें अब
अजनबीसी हो गई...
दोस्ती मे भी अब
एक तेहजीबसी आ गई
घंटेभर कि बातों मे
थोडी रुकावटसी आ गई...
ढूंढने आएँगे दोस्त
यह बात पुरानीसी हो गई
खुदमे हि मशघूल होने की
अब फितरतसी हो गई...
तमन्नाएँ बहुत है, पर
वक्त कि कमिसी हो गई
दो पल रुकने कि चाह
अब फिजूलसी हो गई...
खामोश इस दिल को अब
घुटंसी हो गई
भीड मे अकेलेपन की
न जाने क्यों आदतसी हो गई...
भीड मे अकेलेपन की
न जाने क्यों आदतसी हो गई...
जिंदगी मे पागलपन की
कुछ कमिसी हो गई...
याद तुझी, बात तुझी
एक बस साथ तुझी
माझ्या ह्या ह्रदयाला
एक बस अास तुझी
उगवणारा सूर्य भरे
क्षितिजावर रंग जसा
सहवासाने चढितो
मजवर हा रंग तसा
इथे-तिथे चोहीकडे
दरवळे सुगंध जसा
तूच आस-पास
तुझा तुझाच हा भास जसा
रात्रीच्या प्रहराचा
मंद-धुंद भाव जसा
तसे तुझ्या आठवांनी
धुंदतात दिशा-दिशा
याद तुझी, बात तुझी
सुखावणारी साथ जशी
धरणीला नेहमी तृप्त
करे बरसात जशी...!!!
धरणीला नेहमी तृप्त
करे बरसात जशी...!!!
