Tuesday, September 13, 2016

तु, मी, आणि पाऊस...

तु, मी, पाऊस, आणि कटिंग चहा
कसलं भारी रोमँटिक वाटतं
चहाच्या प्रत्येक सिप बरोबर
तुझं-माझं नातं खुलतं...

नेहमिच शोधतो तुला
रिम-झिमत्या किंवा मुसळधार पावसात
गवसतेस तु कधी-कधी
त्या काळ्या, दाटलेल्या मेघात...

आठवणींच्या पूरात कित्येकदा
तुझ्यासंगे वाहून जातो
एकटे कधी वाटल्यास
हक्काने तुझ्यातच हरवून जातो...

तशी अगोदर कधी
तुझी-माझी ओळख नव्हती
आपल्या आयुष्याची वाट तशी
नेहमीच वेगळी होती...

पण तुझं-माझं भेटणं
हे कुठेतरी लिहिलेलं होतं
अन् तुझ्या पाई यड लागणं
हे तर नक्कीच ठरलेलं होतं...

तुला पाना-फुलात शोधतो
ह्याचं लोकांना आश्चर्य वाटतं
पण सगळीकडेच तुझं असणं
हे लोकांना कुठे ठाऊक असतं...

तुझ्याशी बोलायला मला काळ-वेळ
काही बघावा लागत नाही
आपल्याच कवीतेच्या प्रेमात सांग
कुठला कवी पडत नाही?

म्हणुनच मी सगळ्यांना सांगतो कि...

मी, माझी कवीता, आणि पाऊस
आमचं भारी रोमँटिक असतं
आम्ही सोबत असताना
आम्हाला जगाचं भान नसतं...
आम्ही सोबत असताना
आम्हाला जगाचं भान नसतं...

तु, मी, पाऊस, आणि कटिंग चहा...

Tuesday, February 9, 2016

जिंदगी...

जिंदगी मे पागलपन की
कुछ कमिसी हो गई
अपने इस सन्नाटे कि जैसे
अब आदतसी हो गई...

अपनी कुछ हरकतें अब
बडोंसी हो गई
वह बचकानी बातें अब
अजनबीसी हो गई...

दोस्ती मे भी अब
एक तेहजीबसी आ गई
घंटेभर कि बातों मे
थोडी रुकावटसी आ गई...

ढूंढने आएँगे दोस्त
यह बात पुरानीसी हो गई
खुदमे हि मशघूल होने की
अब फितरतसी हो गई...

तमन्नाएँ बहुत है, पर
वक्त कि कमिसी हो गई
दो पल रुकने कि चाह
अब फिजूलसी हो गई...

खामोश इस दिल को अब
घुटंसी हो गई
भीड मे अकेलेपन की
न जाने क्यों आदतसी हो गई...
भीड मे अकेलेपन की
न जाने क्यों आदतसी हो गई...

जिंदगी मे पागलपन की
कुछ कमिसी हो गई...